Person of Interest: 1x02 „Ghosts”
Sezon: 1 | Epizod: 2
„Ghosts”
(Zmory)
Premiera CBS: 29 września 2011
Oglądalność: 12.51 mln
Scenariusz: Greg Plageman & Jonathan Nolan
Reżyseria: Richard J. Lewis
Retrospekcje: Finch
Podejrzany/na: Theresa Whitaker
Po otrzymaniu numeru ubezpieczenia społecznego nastolatka martwego od dwóch lat, Reese i Finch zaczynają wątpić w nieomylność urządzenia. W międzyczasie w retrospekcji Fincha dowiadujemy się trochę o pochodzeniu urządzenia i jak zostało stworzone.
OPENING:„Jesteś obserwowany. Rząd ma tajny system. Maszynę, która codziennie cię szpieguje. Wiem, bo sam ją zbudowałem. Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru, lecz ona widzi wszystko. Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi. Takich jak ty. Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne. Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć. Lecz potrzebowałem partnera. Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec. Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy. Nigdy nas nie znajdziesz. Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą, my znajdziemy ciebie.”
DIALOGI:- Poszukałem trochę w kadrach. Pracujesz tu od 17 lat. I tylko dwa razy awansowałeś. Ilu z nich wie, że masz własną firmę?
- Nikt.
- Wie pan, że najlepiej ukryć się na widoku, panie Reese.
- Tylu ludzi...a ta cholerna maszyna wiedziała. Ty też wiedziałeś, że ktoś chce ich skrzywdzić, zabić... I nic nie zrobiłeś?
- Wiedziałeś, co tu budujemy. Maszyna szuka spiskowców i intrygantów. Poszukuje złych zamiarów. Stworzyliśmy ją, żeby powstrzymać terrorystów, nim zaczną działać. Ale nie widzi różnicy, między zbrodniami istotnymi a nieistotnymi dla bezpieczeństwa kraju.
- Nieistotnymi? Dlatego nauczyłeś ją rozróżniać? Chcesz się bawić w Boga?
- W tym rzecz, że nie chcę. O jej istnieniu wie 8 osób na świecie. Jeśli ktoś jeszcze się dowie, podniosą się głosy protestu. Wyłączyliby ją. Informacje, jakie daje maszyna, powstrzymały już sześć zamachów.
- Jak mamy żyć z wiedzą, że ktoś potrzebuje naszej pomocy?
- Nie musimy. Zaprogramowałem tę maszynę. Co noc o północy kasuje nieistotną listę.
- A już myślałem, że się do siebie zbliżyliśmy, Haroldzie.
- Mówiłem, że cenię sobie prywatność.
- W końcu będziesz musiał mi zaufać.
- Zaufanie nie przychodzi mi łatwo.
- Mam swoje powody.
- Opowiesz mi o nich?
- Proszę do mnie nie dzwonić, panie Reese. Ja zadzwonię do pana.