Desmond
Grany Przez				Imię i Nazwisko				Wiek
Henry Ian Cusick				Desmond David Hume				Nieznany
Zawód				Miejsce Zamieszkania				Status
Młodszy Kapral Pułku Królewskiego				Szkocja, Southway Garrison 42 Berechurch Road, Anglia, Halstead, Essex,, C08 5WE				Żyje
Pierwsze wystąpienie						Ostatnie wystąpienie
02x01 "Man of Science, Man of Faith"						N/A
Retrospekcje w odcinkach:
02x23/24: "Live Together, Die Alone"
03x08: "Flashes Before Your Eyes"
03x17: "Catch-22"

Przed przybyciem na Wyspę:

Najwcześniejsze lata Desmonda Hume'a przedstawiają jego życie w klasztorze. Des miał zamiar wziąć ślub z kobietą o imieniu Ruth, jednak pewnego dnia nastąpiło zdarzenie, które uznał za znak. Tydzień przed ślubem pił alkohol w barze pełen wątpliwości. W końcu niósł oczy do góry i zapytał co ma robić; wtedy urwał mu się film. Hume obudził się na ulicy. Nad nim stał zakonnik i pytał, czy wszystko w porządku. Mężczyzna od razu po zdarzeniu wstąpił do zakonu, był tak bardzo zdeterminowany, że złożył nawet śluby milczenia. Po wypełnieniu ślubów zaczęła doganiać go przeszłość: odnalazł go brat Ruth i uderzył go w twarz przy innych zakonnikach, odbył również rozmowę ze swoją byłą narzeczoną. Przytłoczony tym wszystkim zszedł któregoś razu do klasztornej piwnicy i upił się tamtejszym winem. Tak zastał go inny zakonnik, starszy stopniem. Powiedział mu, że jego przeznaczeniem nie jest być tutaj i doradził opuszczenie klasztoru. Des zgodził się i rozpoczął nowe życie poza murami. Zakochał się z wzajemnością w córce bardzo bogatego przedsiębiorcy Charlesa Widmora, Penelope. Zamieszkali razem, jednak ojciec dziewczyny nie pozwolił ubogiemu Desmondowi z nią żyć. Wyśmiał jego oświadczyny. Desmond doszedł do wniosku, że lepiej dla Pen będzie jeśli od niej odejdzie. Tak też się stało; Desmond rozstał się ze swoją dziewczyną i zaciągnął do wojska. W 1996 roku, podczas ćwiczeń nastąpiło bardzo dziwne zjawisko. Des... Przeniósł się w czasie do 2004 roku. Znalazł się nagle w helikopterze lądującym na jakimś frachtowcu. Wszyscy dookoła zachowywali się, jakby go znali, jednak on nie rozpoznawał żadnej z obecnych tam osób. Jedyną znaną rzeczą było zdjęcie Penelope i jego... Po powrocie do 1996 roku zadzwonił do Penny, jednak ta nie chciała z nim rozmawiać. Skoki w czasie nie ustały, pojawiały się za to coraz częściej. Hume dowiedział się, że mogą prowadzić do śmierci. Na szczęście w 2004 roku była osoba, która mogła pomóc- Daniel Faraday. Doradził on odszukanie siebie z 1996 roku. Po kolejnym skoku do 1996 Desmond skorzystał z przepustki, pojechał do Oxfordu i skontaktował się z pracującym tam Faradayem. Danielowi trudno było uwierzyć co zaszło, na szczęście w końcu wszystko zrozumiał. Doradził Szkotowi odnalezienie w 2004 roku stałej- osoby, z którą łączy ją jakaś więź w 1996 roku. Hume skontaktował się z Penelope i desperacko poprosił, żeby nie zmieniała numeru telefonu przez osiem lat. Po skoku w przyszłość zadzwonił do Penny, która o dziwo... nie zmieniła swojego numeru. Oboje odbyli krótką, ale uczuciową rozmowę. Okazało się, że Penny szukała go przez te lata, kiedy nie byli razem, a Desmond zaginął. Wyznali sobie miłość i od tej pory Hume został w 2004 roku. Przypomniał sobie również wszystkie zdarzenia, które miały miejsce w latach 1996-2004. Oto one: Desmond trafił do wojskowego więzienia. Po wyjściu z niego spotkał się z ojcem Pen. Ten pokazał mu wszystkie listy, które Des wysłał do niej, były nierozpieczętowane. Charles zaproponował mu sporą sumę pieniędzy w zamian za to, że Desmond nigdy nie będzie się kontaktował z Pen. Jednak odmówił. Na lotnisku w Stanach Zjednoczonych spotkał Libby, która podarowała mu łódź należącą do jej zmarłego męża. Desmond rozpoczął przygotowania do regat organizowanych przez Widmora. Na stadionie, gdzie biegał odnalazła go Penelope, której przyrzekł, że jak odzyska honor (wygra regaty) to do niej wróci. Na stadionie spotkał także Jacka, który skręcił akurat kostkę. Podczas regat Desmond trafił na wielki sztorm.

Na Wyspie:

Jego i jego uszkodzoną łódź prąd zniósł na wyspę, gdzie znalazł go Kelvin Inman. Pokazał mu on bunkier i komputer do wciskania liczb 4, 8, 15, 16, 23 i 42 co 108 minut by ratować świat. Desmond zamieszkał w bunkrze. Pewnego dnia wyruszył na zewnątrz za Kelvinem. Okazało się, że naprawia on łódź Desmonda i chce uciec. Doszło do bójki w wyniku, której Kelvin uderzył głową o skałę i umarł. Desmond nie zdążył na czas wrócić do bunkra i nastąpił "błąd systemu" (system failure). Wszystko zaczęło się trząść, ale w ostatniej chwili komputer zaczął działać i udało mu się wpisać liczby. Desmond miał popełnić samobójstwo, ale usłyszał walenie we właz bunkra (później sie okazało, że to był John Locke). Skonfrontował się z rozbitkami lotu 815 kiedy udało im się wysadzić właz do bunkra. Schwytał Kate, a potem spotkał Locke'a, którego wziął za swojego zmiennika - zmiennika w przyciskaniu klawisza w stacji Łabędź. Gdy zobaczył Jacka przypomniał sobie, że już się kiedyś widzieli poza wyspą. Po tym jak został uszkodzony komputer wziął kilka swoich rzeczy i uciekł. Próbował odpłynąć swoją łodzią, którą naprawił Kelvin jednak okazało się, że prądy ściągnęły go z powrotem na wyspę. Pijanego znaleźli go Jack, Sawyer i Sayid dryfującego spokojnie w kierunku plaży. Oddał on łódź Sayidowi, ale nie chciał z nim płynąć. Locke powiedział mu o tym co znalazł w Perle i razem postanowili zobaczyć co się stanie, gdy nie wciśnie się przycisku na czas. Jednak, parę minut przed końcem odliczania Desmond podczas przeglądania wydruku z Perły doszedł do wniosku, że to przez niego samolot Locke'a się rozbił. Zrozumiał, że trzeba wcisnąć klawisz, jednak było już za późno, bo komputer zniszczył Locke. Desmond przekręcił kluczyk bezpieczeństwa co spowodowało implozję bunkra. Duże napromieniowanie elektromagnetyzmem powoduje, iż Desmond otrzymuje zdolność przemieszczania się w czasie.

Po opuszczeniu Wyspy:

Po raz pierwszy dokonał tego (bez własnej woli, Des nie mógł w ogóle kontrolować swoich zdolności) tuż po przekręceniu kluczyka. Jego świadomość przeniosła się do 1996 roku, kiedy Penny właśnie przeprowadziła się do niego. Hume nie mógł zrozumieć co się stało i w końcu zaczął wierzyć, że te wszystkie lata na Wyspie były tylko jego przewidzeniem. Postanowił ożenić się z Penelope i żyć normalnie. Wtedy pojawiła się pani Hawking, starsza kobieta znająca przyszłość Desmonda. Wyjaśniła mężczyźnie, że nie może żenić się ze swoją dziewczyną, gdyż wtedy nie trafi na Wyspę. Nikt nie będzie mógł przekręcić kluczyka kiedy Locke straci wiarę i świat zginie. Na potwierdzenie, że naprawdę zna przyszłość przewidziała mu śmierć pewnego mężczyzny w czerwonych trampkach. Desmond zapytał, czemu nie uratowała mężczyzny, a ta odparła, że wszechświat wszystko koryguje. Jeżeli ten mężczyzna nie umarłby teraz, to za chwilę przejechałaby go taksówka, albo poślizgnąłby się pod prysznicem. Des uwierzył kobiecie we wszystko. Zostawił Penny, a zaręczynowy pierścionek wyrzucił. W barze dostał w twarz kijem bejsbolowym, co spowodowało kolejny skok i jego powrót do 2004 roku.

Na Wyspie:

Po powrocie skoki nie ustały, przybrały tylko formę krótkich przebłysków. Wykorzystując swój dar cztery razy uratował Charliego. Raz konstruując piorunochron nad domkiem Claire, drugi raz wyciągając Claire z wody (w przebłysku Charlie miał się utopić próbując ją uratować), trzeci gdy udał sie po ptaka ( w przebłysku Charlie miał spaść do wody i skręcić sobie kark ), a czwarty, kiedy Charlie miał paść ofiarą pułapki Rosseau. Miał wtedy też inny przebłysk nakładający się na moment śmierci Charliego. Otóż na Wyspę miał ktoś przybyć- Desmond myślał, że to Penny. Wybrał się więc na wycieczkę do miejsca, gdzie na spadochronie wylądowała rzekoma Penelope. Po drodze uratował od śmierci Charliego i w końcu wszyscy dotarli na miejsce. Okazało się, że to nie była Penny, ale Naomi Dorrit - wysłanniczka Penelope, która miała za zadanie odnaleźć Desmonda. Jej statek znajduje się właśnie pięćdziesiąt mil od Wyspy. Hume i reszta nie chcieli informować Jacka o przybyszu, który po powrocie z niewoli u Innych stracił zaufanie u wszystkich, oprócz Kate. Dziewczyna dowiedziawszy się o Naomi od razu poinformowała o tym Jacka. Ten nie zawiódł- postanowił skontaktować się ze statkiem. Naomi miała telefon satelitarny, jednak dwie rzeczy przeszkadzały w użyciu go- wiadomość błagającej o pomoc Danielle Rosseau i stacja Dharmy Zwierciadło, blokująca wszystkie nie odpowiednie dla Innych sygnały wychodzące z Wyspy. Desmond akurat miał kolejny przebłysk: Charlie tonący w jakiejś stacji uprzednio wyłączając jakieś urządzenie i helikopter zabierający Claire i jej dziecko z plaży (nie wiadomo czy ten przebłysk z Claire jest prawdziwy, czy to tylko kłamstwo Desmonda. Minęły trzy lata od skoku Desa i nic takiego się nie zdarzyło). Hume poinformował Charliego o tym, co zobaczył. Pace wiedział, że to on musi wyłączyć urządzenie blokujące sygnały i tym samym narazić się na śmierć, inaczej jego dziewczyna nie zostanie uratowana. Jack Naomi i Danielle poszli więc wyłączyć wiadomość Rosseau, a Desmond i Charlie popłynęli w stronę podwodnej stacji Zwierciadło. Napotkali jednak na opór trójki Innych: Grety, Bonnie i Mikhaila. Charlie był torturowany przez pierwszą dwójkę, Mikhail dopłynął do stacji później. Desmond na szczęście ukrył się i mógł niespodziewanie zaatakować. Zrobił to w najmniej oczekiwanym momencie, kiedy wśród Innymi doszło do konfliktu i Mikhail zastrzelił Grete i poważnie zranił Bonnie. Desmond strzelając do Bakunina z harpuna unieszkodliwił go na trochę, a umierająca Bonnie podała kod potrzebny do wyłączenia sygnału blokującego. Desmond był po drugiej stronie stacji, kiedy Charlie wyłączył urządzenie i skontaktował się z Penelope Widmore. Niestety Mikhail resztkami sił zanurkował do morza i wysadził się w pobliżu pokoju, gdzie był Charlie. Woda wlała się do środka, a Charlie chcąc ochronić przyjaciela zamknął drzwi do pokoju. Zanim drzwi się zamknęły, Hume usłyszał tylko krzyk Penny wołającej jego imię. Charlie tonął, jednak tuż przed śmiercią zdążył przekazać Desmondowi wiadomość: “Not Peeny's boat” (“To nie jest statek Penny”)- napisał na ręce. Des od razu popłynął na plażę, żeby poinformować o tym innych rozbitków. Zastał tylko kilka osób, reszta nadal była przy wieży radiowej. Wszyscy ostatecznie spotkali się przy wraku samolotu, jednak Hume wcale nie odezwał się podczas narady. Głos zabrał Hugo, który załamany po śmierci przyjaciela opowiedział wszystkim o jego poświęceniu. W ostateczności rozbitkowie podzielili się na dwa obozy: Ci, którzy za przybyciem frachtowca i ci, którzy są przeciw. Grupa przeciw odeszła w stronę opuszczonego obozu Innych, aby tam się schronić, a reszta czekała na przybycie nowych ludzi na Wyspę. Desmond został na miejscu, nie dlatego jednak, że wierzył w dobre zamiary nieznajomych. Chciał wiedzieć, skąd oni mają zdjęcie jego i Penelope i czy kiedykolwiek widzieli się z jego dziewczyną. Kiedy tylko na Wyspie wylądowała pierwsza czwórka przybyszów, Des wypytał pilota o wszystko, co chciał wiedzieć. Nie uzyskał jednak odpowiedzi i niedługo wraz z Sayidem poleciał na frachtowiec. Po drodze nastąpił kolejny skok w czasie, tym razem z 1996 do 2004 roku. Po opanowani sytuacji. Hume dowiedział się od pilota, że właścicielem frachtowca jest.. Charles Widmore, który od dawna jest wrogiem Bena, przywódcy Innych. Wkrótce też okazało się, że żołnierze przebywający na statku chcą zabić wszystkich ludzi na Wyspie. Kiedy polecieli na tą misję, Sayid zaczął przenosić rozbitków na frachtowiec. Udało się przetransportować pięć osób, kiedy okazało się, że na statku... jest bomba. Kiedy dowódca żołnierzy umrze, bomba zostanie zdetonowana. Zamrożenie baterii tylko opóźniło wybuch po śmierci najemnika i Desmond zdążył opuścić statek helikopterem wraz z pięcioma rozbitkami, dzieckiem i pilotem. Wszyscy chcieli wrócić na Wyspę, jednak ku ich zdziwieniu, spory kawałek lądu... po prostu zniknął. Pilot musiał wodować i cała ósemka skończyła w dryfującym pontonie. Na szczęście w porę uratowała ich... Penny Widmore. Dziewczyna miała sprzęt naprowadzający i po telefonie Desa od razu wyruszyła do miejsca, z którego zadzwonił . Cała ósemka została uratowana, a Desmond Hume rozpoczął nowe życie u boku ukochanej.
Desmond i Penny zostali małżeństwem i zamieszkali na jachcie „Nasz Przyjaciel”. Wkrótce przyszedł na świat ich synek Charlie. Poród nastąpił na jachcie, na Filipinach, a miejscowy lekarz zdążył w ostatniej chwili. Penny zerwała także kontakty z ojcem.
Trzy lata po ocaleniu Desmond miał niepokojący sen. We śnie znów był na Wyspie, w Łabędziu. Usłyszał pukanie i otworzył drzwi. Stał tam Daniel Faraday, który poprosił go o pomoc i kazał udać się do jego matki w Oxfordzie. Dodał też, że Des jest wyjątkowy i że „zasady go nie dotyczą”.
Mimo przekonywania Penny, że to tylko sen, Desmond natychmiast postanowił płynąć do Oxfordu słusznie uważając, że ten sen to było wspomnienie z Wyspy. Faraday podczas przenosin w czasie zmienił jego przeszłość.
Na oxfordzkim uniwersytecie okłamano go, że Faraday nigdy tam nie pracował. Desmond udał się jednak do jego gabinetu, w którym spotkał się z nim przed laty. W środku odkrył zdjęcie Daniela z młodą blondynką. Przyłapał go dozorca, który okazał się jednak wyrozumiały i poinformował go, że uniwersytet nie przyznaje się do dawnej współpracy z Danielem, zwłaszcza po tym, co przydarzyło się tej kobiecie.
Okazało się, że Teresa padła ofiarą skoków w czasie, podczas eksperymentów Daniela. Jej siostra powiedziała, że to Charles Widmore sponsoruje jej leczenie. Desmond wobec tego udał się do niego.
Wkroczył do biura teścia i zażądał adresu matki Faradaya. Dostał go. Widmore pytał też o swoją córkę, ale Des nie odpowiedział. Na jachcie próbował okłamać Penny, że matka Daniela nie żyje, ale ona ma mu nie uwierzyła. Był gotowy zrezygnować dla Penny z jej poszukiwań, ale jego żona uznała, że powinien płynąć i poznać prawdę.
Rodzina Hume”ów popłynęła do Los Angeles. Tam pod kościołem, w którym znajdowała się matka Daniela, Desmond spotkał Bena z Sun i Jackiem. Mocno zdziwił się na ich widok. Razem weszli do kościoła, gdzie ku jeszcze większemu zdumieniu Desmond rozpoznał w matce Daniela tajemniczą Jubilerkę sprzed lat.
Wszyscy razem poszli do podziemnej stacji „Latarnia”. Tam Des wysłuchał objaśnień pani Hawking o Wyspie. Kiedy jednak zorientował się, że Eloise chce, aby oni tam wrócili, wybuchnął gniewem. Obwinił ją o to, że niegdyś odwiodła go od ślubu z Penny. Gdy Eloise powiedziała, że „Wyspa jeszcze z nim nie skończyła”, odrzekł, że to on skończył z Wyspą.
Po powrocie na jacht przeprosił Penny, że mimo jej próśb niepotrzebnie zaangażował się w sprawy związane z Wyspą.
Następnego dnia, gdy wyjmował zakupy z samochodu, spostrzegł Bena Linusa. Zaniepokojony, chciał go zatrzymać, wtedy ten strzelił do niego.
Ben chciał zabić Penny, aby zemścić się na Widmorze za śmierć Alex. Opuścił broń, gdy zobaczył, że Penny jest matką małego dziecka. Wtedy zaatakował go i pobił ranny Desmond. Później Des został przewieziony do szpitala. Penny z niepokojem oczekiwała na informacje, wraz ze śpiącym Charliem. Odwiedziła ich Eloise i przeprosiła za to, że Des znalazł się tu z powodu jej syna. Przed szpitalem Eloise spotkała się z Widmorem i uspokoiła go co do stanu zdrowia Desmonda, Okazało się też, że Faraday jest synem Widmore’a, czyli bratem Penny i szwagrem Desmonda.
Tego wieczora Desmond odzyskał przytomność. Wyznali sobie miłość z Penny i obiecał, że więcej jej nie opuści.

« poprzednia		następna »