Sezon: 1 | Epizod: 2
"137 Sekunden"

Premiera w ABC: 8 października 2009
Premiera w AXN: 28 listopada 2009

Scenariusz: Robert J. Sawyer i Mark Guggenheim
Reżyseria: Michael Rymer

Demetri wychodzi z biura FBI i dostaje telefon. Dzwoni do niego nieznajoma kobieta z informacją, że w swoim flashforwardzie czytała raport, w którym opisane jest zabójstwo Demitriego. Demitri wypytuje kobietę o szczegóły, ale ta się rozłącza. Dimitri jest wściekły. W monachijskim więzieniu w towarzystwie strażnika spaceruje starszy człowiek. Rozmawiają o przebłyskach. Gdy strażnik pyta Gayera co widział w swojej wizji, ten odpowiada, że widział swoją przepustkę na wolność. Mark, Olivia i Charlie jedzą razem śniadanie. Olivia próbuje dodzwonić się do Nicole, która od czasu zamroczenia nie daje znaku życia. Do Marka przychodzi Aaron pod pretekstem naprawy telefonu w jego gabinecie. W rzeczywistości chce z nim porozmawiać o tym, że Charlie widziała w swoim przebłysku D. Gibbonsa. Mark uważa, że D. Gibbons może mieć coś wspólnego z jego wizją. Aaron mówi, że wszystkie zasady uległy zmianie i radzi mu kontynuowanie śledztwa, żeby Mark ochronił swoją rodzinę. W samolocie na lotnisku w Seattle, Zoey narzeczona Demitriego pisze do niego SMSa i rozmawia z człowiekiem, który siedzi obok niej. Mówi mu, że jest adwokatem i broniła klienta w Seattle i teraz wraca do LA. Facet okazuje się jednym z dyrektorów linii lotniczych, który musi lecieć samolotem, aby jego linie lotnicze odzyskały zaufanie klientów po serii wypadków w czasie zamroczenia. W LA Demitri prosi agenta Ala, aby ustalił nadajniki satelitarne, z których korzystała kobieta, która ostatnio do niego dzwoniła. Mark i Janis przeglądają dokumenty i ustalenia dotyczące tego, co hipotetycznie mogło spowodować zamroczenie. Natykają się na zeznania niemieckiego więźnia, byłego nazisty, Rudolfa Geyera, który twierdzi, że wie dlaczego przebłysk trwał dokładnie 137 sekund. Mark przypomina sobie, że w swojej wizji miał na tablicy przypięty napis „137 SEKUNDEN’ oraz zdjęcie Rudolfa Geyera. Mark postanawia polecieć do Monachium. Mark i Janis próbują przekonać Stana do tego pomysłu, który uważa, że zajmowanie się w tym momencie sprawą byłego nazisty jest bezsensowne, ale w końcu się zgadza i każe rezerwować agentom lot. Na LAX Demitri odbiera swoją narzeczoną, Zoey z bukietem kwiatów. Dem wymiguje się od rozmowy o flashforwardach i oboje jadą razem do motelu. Aaron udaje się do baru, gdzie pracuje jego była żona, opowiada jej swoją wizję i prosi o zgodę na ekshumację zwłok Tracy. Kate kategorycznie odmawia i każe Aaronowi pogodzić się ze śmiercią córki, następnie wyrzuca go z baru. Zoey opowiada Demitriemu o swoim flashforwardzie. Jest na plaży na jakiejś wyspie na Hawajach i jest to dzień ich ślubu. Słysząc to Demitri kłamie, że widział to samo. Do więzienia Quale przyjeżdżają Mark i Janis. Odbiera ich Stefan Krieger i opowiada im na jakich zasadach są w Niemczech i jakie mają tutaj prawa. Następnie opisuje postać Rudolfa Geyera, nazisty, który przez ponad 50 lat uciekał przed wymiarem sprawiedliwości. Ostrzega ich, że mimo pozorów jest niebezpiecznym manipulantem. Gayer od razu rozpoznaje Marka. Mówi, że widział jego nazwisko w swojej wizji. Geyer żąda oczyszczenia go z zarzutów i przetransportowania do Ameryki w zamian za informacje dotyczące czasu trwania przebłysku. Janis ostrzega Marka przed pójściem na układ z Geyerem w zamian za niepewne informacje. Olivia je lunch z żoną Stana. Narzeka, że jej mąż coraz więcej pracuje, a ostatnie noce spędził na wymyśleniu mowy pogrzebowej, która ma uczcić pamięć poległych agentów FBI z Los Angeles. Opowiada także Olivii co sama widziała w swoim przebłysku. Była u siebie w domu i kładła spać jakiegoś małego chłopca, Attafa, który mówil do niej „Mamo”. Geyer godzi się wyjawić jakiś szczegół „na próbę”. Geyer opowiada jak w Treblince poznał kulturę żydowską. Opowiada o kabale, ukrytych znaczeniach i różnych kodach, następnie pisze jakiś wyraz po hebrajsku i przyporządkowując literom liczby otrzymuje liczbę 137. Geyer mówi, że w swoim przebłysku widział jak jest przechodzi przez urząd imigracyjny na lotnisku w Stanach Zjednoczonych. Jego dokumentami zajmował się Jarome Murphy. Geyer wspomina, że swój powrót do Stanów zawdzięcza jednemu morderstwu. Mark każe sprawdzić centrali Jarome Murphy’ego, aby porównać jego przebłysk. Do Marka dzwoni Aaron, prosząc o pomoc w sfałszowaniu zgody na ekshumację. Mark zgadza się pomóc Aaronowi. Demetri jedzie do Murphy’ego. Ten potwierdza wizję Geyera i mówi, że pod wpływem wizji złożył aplikację na lotnisku, następnie pomaga Aaronowi w wykopaniu ciała córki. Demetri chce za wszelką cenę dowiedzieć się kim była kobieta, która do niego dzwoniła i powiedziała, że zostanie zamordowany. Mark załatwia Geyerowi wyjście z więzienia i oczyszczenie z zarzutów. Wtedy Geyer mówi, że gdy się obudził po wizji zobaczył na więziennym dziedzińcu pełno martwych kruków. Geyer uważa, że może to być ważnym szczegółem dla śledztwa w sprawie przebłysków. Mark i Janis wracają do Los Angeles. Aaron znów pojawia się w barze u Kate i mówi jej, że odkopane szczątki jednak należą do Tracy. Stan wygłasza mowę na pogrzebie agentów, tymczasem jego żona widzi chłopca ze swojego przebłysku. Później w barze Mark uświadamia sobie pewien ważny szczegół. Każe Janis zbadać światową populację kruków i sprawdzić gwałtowne spadki. Odkrywają, że największy spadek miał miejsce w dniu zamroczenia na całym świecie. Janis znajduje informację, że do podobnego zdarzenia doszło w Somalii w 1991 roku, gdzie jednego dnia padły wszystkie kruki. W bazie danych widnieje także informacja o masowych utratach przytomności tego dnia w okolicy. Somalia, region Ganwar, rok 1991. Chłopiec prowadzi stado kóz. Jego uwagę przykuwają kruki, które nagle spadają z nieba za wzgórzem. Biegnie więc na wzgórze sprawdzić co się stało. Zdziwiony widzi kilkunastometrową wieże, emitującą jakieś promieniowanie.